ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΟΙΗΤΡΙΑ

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1963 και μεγάλωσα  στη Κατερίνη όπου τελείωσα τις λυκειακές της σπουδές. Το  1986 προσλήφθηκα  στον ΟΤΕ όπου εργάστηκα για 29 χρόνια. Ξεκίνησα  να πειραματίζομαι με τη συγγραφή  από πολύ νωρίς.

Μια επιστολή του δασκάλου μου και πρεσβευτή της Ουνέσκο, Γιάννη Κουτσοχέρα ,από το Παρίσι, μου έδωσε τη δύναμη να προχωρήσω. Υπήρξα μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού «Πολιτιστική Έκφραση» του Πολιτιστικού κέντρου ΟΤΕ Αττικής μέχρι  τον Ιούνη 2002. Συνεργάστηκα με πολιτιστικά έντυπα της Αθήνας. Τον Αύγουστο του 2002, κουρασμένη από τη πολύβουη και αγχωμένη Αθήνα  μετακόμισα με την οικογένεια μου  στη Κατερίνη. Είμαι παντρεμένη με τον Γιάννη Σαμοθράκη από τη Τήνο και έχω δυο παιδιά την Ειρήνη 21 χρονών  και το Ζαχαρία 10 χρονών.

Έχουν δημοσιευτεί άρθρα μου σε πολλές έντυπες εφημερίδες του νομού Πιερίας  με πολιτιστικά  θέματα.  Σήμερα αρθρογραφώ στην ηλεκτρονική ενημερωτική ιστοσελίδα e-pieria και είμαι ανταποκρίτρια Πιερίας του κοινωνικού δικτύου για βιβλία Bookia. 

ΕΡΓΑ

«Χωρίς ταυτότητα» Ποίηση 1988 ιδιωτική συλλογή εξαντλημένο

«Ιριδίσματα» Ποίηση 1990 εκδόσεις Γκοβόστη εξαντλημένο

«Ηώ» 1992 Ποίηση εκδόσεις Γκοβόστη. Σ’ αυτή τη συλλογή υπάρχουν ασπρόμαυρες φωτογραφίες του  φωτογράφου Σωκράτη Μαθιά.

«Το ταξίδι του Έρωτα από τον Όλυμπο στου Αιγαίου τα κύματα» Ποίηση  2008 από την Εκδοτική Όλυμπος.

«Καθρέφτης ψυχής» από τις εκδόσεις Άνεμος  2011. με φωτογραφίες της συγγραφέως και φωτογράφου Τέσσυς Μπάιλα.

Μεταφράστηκαν ποιήματα της στο ιταλικό πολιτιστικό έντυπο I Paesaggi Dell' Anima των εκδόσεων Edizioni Universum

“Ζωή σε θαλασσοσταλιές” 2014 εκδόσεις Έναστρον

Ηλεκτρονικό βιβλίο

“Ο Ασυμβίβαστος: Πάνος Μεϊντάνης-Γέρο-Ανένδοτος” Βιογραφία 2015

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

Μέλος της Παγκόσμιας Ένωσης Ποιητών. Ιδρυτικό μέλος και μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας. Έχει βραβευτεί από τον Δήμο Κατερίνης και την Παναιτωλοακαρνανική Συνομοσπονδία για τη προσφορά της στα Γράμματα 

Έχουμε μεγαλώσει ακούγοντας για το πεπρωμένο, ότι η μοίρα που γράφεται στο χέρι μας δεν γίνεται να την αλλάξουμε όσο κι αν αγωνιστούμε για την ανατροπή  που θέλουμε να τη δώσουμε στο διάβα της ζωής... Είναι τάχα όλα γραμμένα από μια δύναμη που μας κινεί ως μαριονέτες και εμείς ανήμποροι τα αποδεχόμαστε; Αυτές τις σκέψεις πέρασαν από το νου μου όσο διάβαζα το δεύτερο βιβλίο τηςΙουλίας Ιωάννου “Απώλειες”. Όση αγωνία κι αν έχει ο αναγνώστης  για την εξέλιξη της ιστορίας, γιατί υπάρχει ανεπτυγμένη η αγωνία για το πού οδηγείται η τύχη των ηρώων-  φτάνει σε ένα σημείο που το κλείνει για να σκεφτεί τη δική του πορεία, τα δικά του λάθη και τις δικές του συμπτώσεις. Τέλος τις δικές του απώλειες.

Η συγγγραφέας Ιουλία Ιωάννου μας δίνει την ευκαιρία με το δεύτερο βιβλίο της για μια εκ βαθέων αναζήτηση  στα δικά μας χαμένα πρόσωπα. Πού έφυγαν από τη ζωή με οποιοδήποτε τρόπο αλλά και για το κενό που μας άφησαν και είναι ανεκπλήρωτο. Μας βάζει μπροστά σε διλήμματα και με το δικό της τρόπο μας καθιστά αντιμέτωπους με τη σκληρή πολλές φορές αλήθεια. Καλογραμένοανατρεπτικό, με την αγωνία να φτάνει στην αποκορύφωση και με την ικανότητα να μας γαληνεύει όπου χρειάζεται από την ένταση, με όμορφες εικόνες τοπίων όπως της Λευκάδας και της Λέρουαναφέροντας ιστορικά και θρησκευτικά στοιχεία για αυτούς τους τόπους που μας ταξιδεύει νοερά. Η Λευκάδα του έρωτα και η στιγματιγμένη άδικα όμορφη Λέρος. Άλλωστε η Λέρος είναι από τα μη τουριστικά νησιά που χρόνια τώρα διάφορες κυβερνήσεις την είχαν στο περιθώριο. Γι αυτό και διατήρησαν για χρόνια το ψυχιατρείο σ' αυτό το νησί. Μπορώ να υποπτευθώ ότι σκόπιμα το επέλεξε η συγγραφέας. Με τις όμορφες περιγραφές του τοπίου θέλει να “αφαιρέσει” το στίγμα από πάνω του και να γίνει πάλι τόπος έλξης τουριστών. 

Μέσα από τις σελίδες του μας μιλά για πράξεις των ηρώων της που δεν λογαριάζουν τις συνέπειες των πράξεων τους στο μέλλον. Όπως του Χρίστου που τελικά ανέλαβε τις ευθύνες του με τον καλύτερο τρόπο και του Απόστολου που αν και θύμα της οικογένειας λειτούργησε  με ένα πολύ βάναυσο τρόπο και τελικά πλήρωσε τα λάθη του με τον πιο άσχημο τρόπο. Τον Απόστολο στην αρχή τον μίσησα μα όσο προχωρούσε η υπόθεση τον λυπήθηκα όπως και τόσους άλλους που φέρθηκαν με τον ίδιο τρόπο σε έφηβες της ελληνικής επαρχίας. Σε μια κλειστή κοινωνία που η εγκυμοσύνη χωρίς γάμο ήταν το στίγμα και το αποτέλεσμα ένας γάμος για να “κουκουλωθεί¨το γεγονός ή μια αυτοκτονία για να λυτρωθεί η πόρνη έφηβη.

Κοινωνικό το βιβλίο, σκληρό μα αληθινό.Χωρίς φανφάρες και περιττά σχόλια. Με το φόντο μιας μικρής επαρχιακής πόλης με καλοστημένους ήρωες, με σκηνές της καθημερινής Ελλάδας που δεν κουράζουν τον αναγνώστη μα τον τοποθετούν μέσα σε αυτό αφού στους  παλαιότερους που έζησαν σε επαρχιακή πόλη τα γεγονότα που διαδραματίζονται πίσω από τους σκοτεινούς τοίχους τους είναι γνωστά.Ή επειδή τα έζησαν ή τα άκουσαν από στόματα γιαγιάδων στις νυχτερινές βεγγέρες.  Το στίγμα και η ντροπή αναβιώνουν  στο μεγαλείο τους με όλα τα επακόλουθα της και ο αναγνώστης ριγεί από τις αποκαλύψεις.   

 

Αποσπάσματα από βιβλία

"Οι δροσοσταλίδες σκέψεων , τα κομμάτια μιας έντονης ζωής που είχαν την ανάγκη να ενωθούν, τα κιτρινισμένα χαρτιά στο συρτάρι που δεν είδαν το φως του ήλιου ήταν η αιτία για να δημιουργηθεί αυτή η ιστοσελίδα που τώρα διαβάζετε. Έπρεπε να σωθούν πριν τα πάρει ο αέρας και τα σκορπίσει στην χρυσή άμμο μια ερημικής παραλίας του Αρχιπελάγους.Από το 1986 άρχισα να γράφω.."
Μάγδα Παπαδημητρίου
Μάγδα Παπαδημητρίου
Άλλα σώθηκαν κι άλλα πετάχτηκαν στο καλάθι της αμνησίας. Άρθρα, πέντε ποιητικές συλλογές κι ένα μυθιστόρημα ήταν το απόσταγμα όλων αυτών των χρόνων. Ξεκίνησα με τη Ποίηση. Τη παρεξηγημένη του Λόγου από τους πολλούς.
Μάγδα Παπαδημητρίου
Μάγδα Παπαδημητρίου
Με αισιοδοξία και χαμόγελα, με γνώση της ιστορίας και του παρελθόντος, μπορούμε να «χτίσουμε» ξανά τη κουλτούρα και τις σταθερές αξίες του λαού με τη συμμετοχή όλων μας….
Μάγδα Παπαδημητρίου
Μάγδα Παπαδημητρίουσυγγραφέας